ημιπολύτιμη μαργαρίτα

Τώρα τελευταία ασχολούμαι και πειραματίζομαι με ημιπολύτιμους λίθους. Μαθαίνω, πως είναι ζωντανοί οργανισμοί και όχι αδρανή σώματα και αν το πολυπιστέψουμε μπορούν να φανούν χρήσιμοι σε μας με θεραπευτικούς τρόπους.

Έφτιαξα λοιπόν ένα δαχτυλίδι με καρνεόλη. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό carne = σάρκα, λόγω του χρώματός του, κίτρινο - πορτοκαλί. Λέγεται ότι βοηθά την αυτοσυγκέντρωση. Επίσης βοηθά τις ρυτίδες και τα δερματικά προβλήματα. Θεραπεύει νεφρά, συκώτι και χολή. Κατάλληλο για αϋπνίες και κατάθλιψη. Θεραπευτικά προστατεύει από τον πυρετό και από προβλήματα του αίματος.

Τι να πω βρε κορίτσια, αν με αυτές τις μικροσκοπικές πετρούλες μπορούμε να αλλάξουμε τις ζωές μας προς το καλύτερο... Σπεύσατε, μην το καθυστερείτε...

Στο κέντρο έβαλα αβεντουρίνη για την οποία θα σας μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση. Ούτως ή άλλως έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Α! και να μην ξεχάσω, για να μην σας πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ένας καλός τρόπος για να καταλάβεις αν είναι πραγματικά ημιπολύτιμο, αρκεί να το ακουμπήσεις στα χείλη, αν είναι παγωμένη η πέτρα τότε αξίζει...

Φιλιά πολλά και καλή σας νύχτα...

Μια φορά κι έναν καιρό...

Κορίτσια καλησπέρα,

Τελειώνοντας το σχολείο πριν χρόνια και πιάνοντας την πρώτη μου δουλειά (λογιστικής φύσης), δεν ήθελα επουδενεί να κάτσω στα αυγά μου και να ασχοληθώ με κάτι που δεν μου άρεσε. Τότε έπεσε στα χέρια μου ένα περιοδικό όπου διαφήμιζε μια σχολή βιτρώ. Την επόμενη κιόλας μέρα ήμουν εκεί, δίχως να ξέρω το παραμικρό για το τι εστί βιτρώ. Εκεί λοιπόν που περίμενα να μου δώσουν χρώματα, πινέλα και γυαλάκια για να ζωγραφίσω με κάποιο τρόπο, μου παρουσίασαν οπαλίνες, πένσες, τροχούς, χαλκοταινίες και τόσα άλλα εργαλεία για μια τεχνική άνευ προηγουμένου.  

homemade

Ημουν τυχερή που γνώρισα το δάσκαλο μου Δημήτρη Γούση και τη γυναίκα του Χρύσα τους οποίους θεωρώ πλέον καλούς φίλους και υποστηρικτές. Πραγματικά, σπουδαίοι άνθρωποι. 

Το βιτρώ για μένα είναι ένα hobby που έγινε λατρεία και δεν ξεχνάω πως όλα ξεκίνησαν από εκεί...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ

Κάποιες φορές, ακόμα κι αν δεν έχουμε γνωρίσει έναν άνθρωπο, δεν έχουμε δει καν το πρόσωπό του με τα λόγια του σε κάνει να νιώθεις ότι τον ξέρεις χρόνια. Αισθάνεσαι μια ζεστασιά που όμοια της δεν έχεις συναντήσει. Κάποιες φορές μπορεί να λες τις σκέψεις σου και άνθρωποι που μπορεί να μην συναντήσεις ποτέ να έχουν την υπομονή και να σε ακούσουν. Κάθε σας σχόλιο μου δίνει κουράγιο, μου θυμίζει πως όλα στον κόσμο δεν είναι μάταια, μου δείχνει έναν δρόμο ανθρωπιάς μέσα στη μαύρη εποχή που ζούμε. Τελικά, η ουσία ενός blog δεν είναι μόνο η παράθεση καλλιτεχνικών ανησυχιών, είναι το να δίνεις και να παίρνεις λίγες κουβέντες ανθρώπινες, ανάσα για την δύσκολη καθημερινότητα. Κορίτσια έτσι αισθάνομαι από τότε που ήρθα στην παρέα σας, λίγο διστακτικά αρχικά... Το σπιτάκι μου είναι ανοικτό με πολλή αγάπη και σας περιμένει. Σας ευχαριστώ πολύ.

Τί έκανες στο Πήλιο μαμά?

Να τολμήσω να πω καλό... χειμώνα? ή θα κοπώ στη λογοκρισία? Πάντως τον περιμένω με μεγάλη λαχτάρα, καθώς είναι η αγαπημένη μου εποχή.

Ελπίζω να περάσατε ένα υπέροχο καλοκαίρι και πολύ δημιουργικό όπως το δικό μου (αναφέρομαι στο δημιουργικό, γιατί κατά τα άλλα βράσε όριζα).

Εγώ, πέρασα σχεδόν δύο μήνες με τα παιδάκια μου στο μαγευτικό Πήλιο.

απογευματάκι στο Πήλιο

Όμως ο 3χρονος γιος μου και η 4μηνη κόρη μου δεν μου άφησαν και πολλά περιθώρια ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς. Ελπίζω του χρόνου να είμαστε καλύτερα και μαζί με τον μπαμπά μας, μιας κι εκείνος εργαζόταν στον πυρετό της κουζίνας. Κι όσο εκείνος ίδρωνε, εμείς ανακαλύψαμε πράγματα πρωτόγνωρα για τα δεδομένα της πόλης...

κάμπια

πεταλούδα

Όσο για δημιουργίες... άλλο τίποτα!

Πάρτε μια μικρή γεύση... τα επόμενα έρχονται!!!

Καλή σας νύχτα.

καπνοθήκη με βελονάκι

Καλό μήνα κορίτσια, (αν και πια πήγε 2 ο μήνας, δεν πειράζει, κάλλιο αργά παρά ποτέ)

Εδώ και πολύ καιρό, μου είχε ζητήσει η κουμπάρα μου και νονά του γιου μου να της φτιάξω μια καπνοθήκη. Επιτέλους, έδωσε ο καλός θεούλης και έπλεξα την πρώτη μου. Όμως το αποτέλεσμα δεν με συνεπήρε. Είναι λίγο μεγάλη και άχαρη, ίσως να ήθελε και πιο λεπτό νήμα και τα χρώματα, θα μπορούσαν να είναι πιο χαρούμενα να το πω? Έχει και θηκούλα με φερμουάρ στο πίσω μέρος αλλά η φωτογραφία το αδικούσε πολύ...

Επιφυλάσσομαι!

Καλό σας βράδυ...

λιλιπούτεια πεδιλάκια!!!

Κορίτσια καλησπέρα,

Πόσο ευχαριστήθηκα αυτή τη δημιουργία, δε λέγεται!!!

Μπορεί να έπλεξα και να ξήλωσα αμέτρητες φορές, να μου βγήκαν τα μάτια, να ξενύχτησα... όμως χαλάλι!

Μόλις τα πρόβαρα στα πατουσάκια του μικρού μου  "σκουλαρικιού  ", γέλασα τόσο πολύ... Και το είχα τόσο πολύ ανάγκη. Δείτε κι εσείς...

homemade

Νομίζω πως ξεπέρασα τον εαυτό μου και να ξέρετε πως αυτό δεν το λέω εύκολα. Τώρα, περιμένω πως και πως να ξεκινήσω πάλι να  "παιδεύω  " τα χεράκια μου. Καλό απόγευμα. 
Καλυψώ

χαντροδαχτύλιδο!

Κορίτσια καλησπέρα!

Σήμερα, μιας και τα παιδάκια μου κοιμήθηκαν νωρίς, είπα να φτιάξω ακόμα ένα δαχτυλιδάκι με αυτές τις υπέροχες αστραφτερές χαντρούλες και να το μοιραστώ μαζί σας... Μπορεί να τρελαίνομαι από τις υποχρεώσεις της μέρας, αλλά μόλις έρχεται το βράδυ επιτέλους βρίσκω διέξοδο μέσα από τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες. Αυτές, με κάνουν να σκέφτομαι πως καμιά φορά, οτιδήποτε φαίνεται περίπλοκο είναι και το πιο απλό...

Οπότε, Καλυψάκι μην τρελαίνεσαι... όλα θα πάνε καλά...

Καληνύχτα!